Strona główna > Polski > CZYTELNIA > MÓJ ANIOŁ

MÓJ ANIOŁ

Środa 9 maja 2012

Pewnego niebiańskiego dnia dzieciątko, które jeszcze się nie narodziło, powiedziało do Pana Boga: – Dowiedziałem się, że jutro poślesz mnie na ziemię, ale powiedz mi, jak ja, taki malutki i słaby, poradzę sobie? – Spośród wielu Moich Aniołów, wybrałem dla ciebie jednego, który już tam na ciebie czeka… – odpowiedział Pan Bóg. – Ale mój Panie, tu w niebie nie robię nic innego, tylko śpiewam i śmieję się, i to mi wystarcza, by być szczęśliwym. Czy tam na ziemi mogę robić to samo? – Mój Anioł będzie każdego dnia śpiewał dla ciebie i uśmiechał się do ciebie. Będziesz szczęśliwy słysząc ten śpiew i widząc uśmiech. – A jak zrozumiem to, co ludzie mówią? Nie znam ich dziwniej mowy? – Anioł będzie ci mówił najsłodsze, najdelikatniejsze słowa. Nauczy cię też mówić. – A co zrobić, kiedy będę chciał mówić z Tobą, Panie Boże? – Anioł złączy twoje rączki i nauczy cię modlitwy, żebyś mógł zawsze rozmawiać ze Mną – odpowiedział z uśmiechem Pan Bóg. – Słyszałem też, że na świecie niektórzy ludzie są źli. Kto obroni mnie przed nimi? – Mój Anioł zawsze cię obroni przed złymi ludźmi, nawet za cenę swojego życia. – Pewnie będzie mi bardzo smutno, Panie, bo nie będę Cię mógł już widzieć i dlatego będę się czuł bardzo samotny… – Anioł zawsze będzie ci mówił o Mnie – powiedział Pan Bóg. Pokaże ci drogę, żebyś mógł wrócić do Mnie. Na te słowa dzieciątko odczuło w swoim serduszku ogromny pokój. Uśmiechnęło się i zadało Bogu ostatnie pytanie: – Powiedz mi, Panie, jego imię... Powiedz mi imię Anioła, który czeka na mnie na ziemi... Pan Bóg odpowiedział: – MAMA! Twoja Mamusia...

s. Marta Sojka, Angola

Skomentuj ten artykuł

 
SPIP | wykonanie:Fotografia panoramiczna - wirtualne wycieczki | Se connecter | Mapa strony | Prace redakcyjne RSS 2.0